Snackpacking, η τάση που μετατρέπει ένα σνακ σε αφορμή για να ταξιδέψεις και να γευτείς τον κόσμο

Η λέξη «snackpacking» συνδυάζει τις λέξεις «snack» και «packing», παραπέμποντας στην ιδέα της προετοιμασίας της βαλίτσας με συγκεκριμένο σκοπό: να γνωρίσει κανείς έναν προορισμό μέσα από τα καθημερινά φαγητά του.

Δεν πρόκειται απλώς για το να τρώει κανείς κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού. Σημαίνει τη δημιουργία ενός πραγματικού γαστρονομικού δρομολογίου, φτιαγμένου από μικρές γευστικές δοκιμές, αγορές, περίπτερα, γαστρονομικά καταστήματα και προϊόντα που δύσκολα βρίσκονται αλλού.

Το φαινόμενο αυτό αφορά κυρίως τους Millennials και τη Γενιά Ζ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης Global Travel Trends Report που αναφέρθηκαν στον ιταλικό Τύπο, το 89% των νέων θεωρεί τη δοκιμή των τοπικών σπεσιαλιτέ ουσιώδες μέρος του ταξιδιού, ενώ το 69% αναζητά το street food και το 53% επισκέπτεται ιστορικά αρτοποιεία.

Η διαφορά σε σχέση με τον παραδοσιακό οινογαστρονομικό τουρισμό έγκειται εξ ολοκλήρου στην ατμόσφαιρα. Το «snackpacking» προτιμά τον πάγκο από το κομψό τραπέζι, το χαρτοσακούλι από το μενού γευσιγνωσίας και το μαγαζί της γειτονιάς από το κατάστημα που έχει χτιστεί αποκλειστικά για τους τουρίστες.

Επειδή είναι αυθόρμητο, προσιτό και εύκολο να ενταχθεί σε οποιεσδήποτε διακοπές. Σου επιτρέπει να επισκεφτείς μια πόλη χωρίς να διαχωρίζεις τη στιγμή της εξερεύνησης από αυτή του γεύματος: περπατάς, παρατηρείς και, όταν σε φτάσει μια ωραία μυρωδιά, αλλάζεις πρόγραμμα.

Ένα τυπικό σνακ μπορεί να πει πολλά για μια περιοχή. Τα συστατικά δείχνουν τι παράγεται στην περιοχή, οι αγορές αποκαλύπτουν τις καθημερινές συνήθειες και οι ουρές μπροστά από έναν φούρνο βοηθούν να καταλάβουμε ποια μέρη συχνάζουν πραγματικά οι ντόπιοι.

Και τα κοινωνικά δίκτυα έχουν συμβάλει στη διάδοση του φαινομένου. Ιδιαίτεραγλυκά , προϊόντα που δεν βρίσκονται πουθενά αλλού και θεαματικές παρασκευές τραβούν την προσοχή, αλλά το «snackpacking» δεν πρέπει να περιορίζεται στην αναζήτηση του «viral» φαγητού της στιγμής.

Συχνά, οι ενδιαφέρουσες ανακαλύψεις γίνονται μπαίνοντας σε ένα μαγαζί χωρίς φωτεινές επιγραφές ή ρωτώντας τον καταστηματάρχη τι τρώνε οι άνθρωποι της γειτονιάς.

Δεν χρειάζεται να καταρτίσετε ένα αυστηρό πρόγραμμα. Αρκεί να φτιάξετε μια λίστα με πιθανές στάσεις, αφήνοντας περιθώριο για απρόβλεπτα γεγονότα και για τις συμβουλές που θα συλλέξετε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.

Πριν την αναχώρηση, μπορεί να είναι χρήσιμο:

• να εντοπίσετε τις σκεπαστές αγορές και τις τοπικές αγορές·
• να σημειώσετε τις τοπικές σπεσιαλιτέ του προορισμού·
• να αναζητήσετε ιστορικά αρτοποιεία, ζαχαροπλαστεία και γαστρονομικά καταστήματα·
• να εναλλάσσετε γλυκές και αλμυρές γεύσεις·
• να επιλέξετε μικρές μερίδες για να τις μοιραστείτε·
• να ελέγχετε τις ημέρες λειτουργίας και τα ωράρια·
• να ζητάτε συμβουλές από τους ντόπιους.

Ο κανόνας είναι να μην μετατρέψετε το ταξίδι σε αγώνα. Τρεις γευστικές δοκιμές που απολαμβάνετε με ηρεμία μπορούν να σας πουν πολύ περισσότερα από δέκα στάσεις που κάνετε κοιτάζοντας συνεχώς το ρολόι.

Η Ιταλία φαίνεται να είναι φτιαγμένη ειδικά για το «snackpacking»: κάθε περιφέρεια έχει τουλάχιστον ένα street food, ένα αρτοσκευαστικό ή ένα παραδοσιακό γλυκό που μπορεί να γίνει η τέλεια δικαιολογία για μια γευστική στάση. Ας δούμε λοιπόν μερικές ιδέες και μερικές στάσεις που αξίζει να σημειώσετε στο πρόγραμμα της εκδρομής σας.

• Φλωρεντία: το «lampredotto», η γεμιστή «schiacciata» και τα «coccoli» με «stracchino» και προσούτο είναι γευστικές στάσεις που αξίζει να συμπεριλάβετε ανάμεσα σε έναν περίπατο στο ιστορικό κέντρο και μια επίσκεψη στις λαϊκές αγορές της πόλης.
• Γένοβα: η γενοβέζικη φοκάτσα, η φαρινάτα και τα φρισέου είναι ιδανικά για να τα δοκιμάσετε καθώς περπατάτε ανάμεσα στα καρούτζι.
• Λέτσε: ηδιαδρομή μπορεί να ξεκινήσει με ένα pasticciotto και να συνεχιστεί με ένα ζεστό και τυρένιο rustico του Σαλέντο.
• Κατάνια: τα «αραντσίνοι», οι «καρτοτσιάτε» και τα «τσιπολίνι» κάνουν τη σικελική ταβέρνα μια σχεδόν υποχρεωτική στάση.
• Μπολόνια: ανάμεσα στο «Quadrilatero» και την αγορά «Mercato delle Erbe» μπορείτε να δοκιμάσετε μορταδέλα, «crescentine» και αρτοσκευάσματα.
• Περούτζια: η «torta al testo», γεμισμένη με αλλαντικά, τυριά ή λαχανικά, είναι ιδανική για ένα γρήγορο διάλειμμα.
• Νάπολη: η «pizza a portafoglio», η «frittatina di pasta», το «cuoppo fritto» και η «sfogliatella» συνοδεύουν μια μέρα ανάμεσα σε σοκάκια και πλατείες.
• Παλέρμο: οι «panelle», τα «crocchè», οι «arancine» και το «sfincione» αποκαλύπτουν την πιο ζωντανή πλευρά του σικελικού street food.
• Μπάρι: η «focaccia barese», τα «panzerotti» και οι «sgagliozze» είναι μερικές από τις γεύσεις που πρέπει να αναζητήσετε στην ιστορική πόλη.
• Ρώμη: τα «supplì», η «pizza al taglio» και τα «maritozzi» σας επιτρέπουν να εναλλάσσετε εύκολα το αλμυρό με το γλυκό.
• Τορίνο: τα γκρισίνι, τα τραμεζίνι, τα τζιαντουιότι και οι μπινόλε προσθέτουν μια κομψή πινελιά ακόμα και στο «snackpacking».

Η απάντηση εξαρτάται από τον προορισμό, αλλά τα τρόφιμα που είναι εύκολο να τα μοιραστεί κανείς και να τα φάει ενώ περπατάει είναι ιδιαίτερα κατάλληλα.

Φοκάτσια, τοπικά σάντουιτς, τηγανητά, παραδοσιακά μπισκότα, τυριά, τοπικά φρούτα και γλυκά φούρνου σας επιτρέπουν να δοκιμάσετε διαφορετικές γεύσεις χωρίς να σταματήσετε για ένα πλήρες γεύμα.

Ακόμη και μια επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ μπορεί να γίνει μια ενδιαφέρουσα εμπειρία, ειδικά κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στο εξωτερικό. Τα ράφια αποκαλύπτουν γεύσεις, συνήθειες και προϊόντα καθημερινής χρήσης πολύ διαφορετικά από τα ιταλικά.

Δεν πρέπει να επιλέγουμε μόνο ό,τι φαίνεται ωραίο στη φωτογραφία. Ένα πιάτο που δεν είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό μπορεί να έχει μια εκπληκτική ιστορία και μια γεύση ικανή να μείνει χαραγμένη στη μνήμη πολύ περισσότερο από ένα σνακ που έγινε διάσημο στο διαδίκτυο.

Το κόστος ποικίλλει ανάλογα με τον προορισμό και τον αριθμό των στάσεων, αλλά οι γευστικές δοκιμές σας επιτρέπουν να ελέγχετε αρκετά εύκολα τον προϋπολογισμό σας.

Ο καθορισμός ενός ημερήσιου προϋπολογισμού και το μοίρασμα των μερίδων βοηθά να δοκιμάσετε περισσότερες σπεσιαλιτέ χωρίς να ξοδέψετε πάρα πολλά. Το να μοιραστείτε μια φοκάτσια, ένα γλυκό ή μια μερίδα τηγανητών επιτρέπει επίσης να αποφύγετε τη σπατάλη.

Καλό είναι να θυμάστε ότι το street food δεν σημαίνει πάντα φθηνό φαγητό. Σε περιοχές με έντονη τουριστική κίνηση, ακόμη και μια μικρή γεύση μπορεί να έχει υψηλή τιμή, οπότε συνιστάται να ελέγχετε το μενού πριν παραγγείλετε.

Το «snackpacking» προσφέρει έναν ελαφρύ και ενδιαφέροντα τρόπο να γνωρίσει κανείς έναν προορισμό. Δεν αντικαθιστά τα μουσεία, τα μνημεία ή τις μέρες στη θάλασσα, αλλά προσθέτει στο ταξίδι γεύσεις, αρώματα και συναντήσεις που δύσκολα ξεχνιούνται.

Μια φοκάτσια που τρώγεται σε ένα παγκάκι, το άρωμα ενός φούρνου που ανοίγει το πρωί ή μια συνταγή που προτείνει ένας έμπορος μπορούν να γίνουν αναμνήσεις εξίσου σημαντικές με μια φωτογραφία μπροστά από ένα μνημείο.

Και όταν κάποιος ρωτήσει πώς πήγε το ταξίδι, η απάντηση θα μπορούσε να ξεκινήσει έτσι: «Πολύ ωραία, πρέπει να δοκιμάσεις…».