Πώς να αναγνωρίσετε μια σαρδέλα που δεν είναι φρέσκια; Τα σημάδια που δεν πρέπει ποτέ να αγνοήσετε

Ένα από τα πρώτα στοιχεία που πρέπει να προσέξουμε είναι τα μάτια.

Σε μια φρέσκια σαρδέλα, τα μάτια είναι:

• Διαφανή·
• Λαμπερά·
• Ελαφρώς προεξέχοντα.

Αν είναι θαμπά, βαθιά, υπόλευκα ή ξηρά, είναι πιθανό το ψάρι να έχει ήδη χάσει τη φρεσκάδα του.

Αν έχετε την ευκαιρία να παρατηρήσετε τα βράγχια, ελέγξτε το χρώμα τους.

Το ιδανικό είναι να είναι:

• Έντονο κόκκινο ή ροζ-κόκκινο·
• Υγρά·
• Χωρίς υπερβολική βλέννα.

Τα καφέ, γκριζωπά ή με δυσάρεστη οσμή βράγχια υποδηλώνουν ότι η σαρδέλα δεν βρίσκεται πλέον σε άριστη κατάσταση.

Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν πολλοί, το φρέσκο ψάρι δεν έχει έντονη μυρωδιά.

Η σαρδέλα πρέπει να έχει ένα απαλό άρωμα, παρόμοιο με αυτό της θάλασσας.

Αποφύγετε τα ψάρια που εκπέμπουν:

• Έντονη μυρωδιά ψαριού·
• Οσμή αμμωνίας·
• Όξινο άρωμα·
• Μυρωδιά που μοιάζει με ζύμωση.

Αυτές οι οσμές αποτελούν σαφή σημάδια αλλοίωσης.

Η επιφάνεια της σαρδέλας πρέπει να έχει φυσική λάμψη και να φαίνεται υγρή.

Επιπλέον, τα λέπια πρέπει να παραμένουν καλά προσκολλημένα στο σώμα.

Αποφύγετε τα ψάρια που παρουσιάζουν:

• Αδιαφανές δέρμα·
• Λέπια που ξεκολλάνε εύκολα·
• Σκούρες κηλίδες·
• Ξηρό ή πολύ κολλώδες δέρμα.

Αν είναι δυνατόν, πιέστε ελαφρά την κοιλιά ή τη μέση της σαρδέλας.

Η σάρκα πρέπει να είναι σφιχτή και να επανακτά γρήγορα το σχήμα της.

Αν το δάχτυλό σας αφήσει βαθύ σημάδι ή αν το ψάρι είναι υπερβολικά μαλακό, αυτό σημαίνει ότι έχει χάσει τη φρεσκάδα του.

Η κοιλιά της σαρδέλας πρέπει να είναι άθικτη.

Εάν είναι σπασμένη, πολύ πρησμένη ή έχει ανοίξει από μόνη της, αυτό αποτελεί ένδειξη ότι το ψάρι έχει ήδη αρχίσει να αποσυντίθεται.

Αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που εκτιμώνται περισσότερο τόσο στις πορτογαλικές αγορές όσο και στα ψαράδικα της Βραζιλίας.

Ακόμα κι αν η εξωτερική εμφάνιση είναι καλή, αξίζει να ελέγξετε το κρέας πριν το μαγειρέψετε.

Μην καταναλώσετε τη σαρδέλα αν παρουσιάζει:

• Καφέ ή γκριζωπό χρώμα·
• Πολύ μαλακή σάρκα·
• Σκούρο υγρό·
• Δυσάρεστη οσμή·
• Πυκνό βλέννα;
• Οποιοδήποτε σημάδι μούχλας.

Στην Πορτογαλία και τη Βραζιλία, η σύσταση είναι παρόμοια: η σαρδέλα πρέπει να διατηρείται πάντα στο ψυγείο σε θερμοκρασία μεταξύ 0 °C και 4 °C και να καταναλώνεται κατά προτίμηση την ίδια ημέρα της αγοράς ή, το αργότερο, σε μία ή δύο ημέρες.

Εάν δεν καταναλωθεί εντός αυτού του χρονικού διαστήματος, το ιδανικό είναι να καταψυχθεί το συντομότερο δυνατό.

Αφού αποψυχθεί, δεν πρέπει να καταψυχθεί ξανά, καθώς αυτό αυξάνει τον κίνδυνο πολλαπλασιασμού μικροοργανισμών και υποβαθμίζει την ποιότητα του τροφίμου.

Η επιλογή μιας φρέσκιας σαρδέλας είναι πιο απλή από ό,τι φαίνεται. Λαμπερά μάτια, κόκκινα βράγχια, γυαλιστερό δέρμα, σφιχτή σάρκα και ήπια μυρωδιά είναι οι κύριοι δείκτες ποιότητας.

Αντίθετα, τα θαμπά μάτια, η έντονη μυρωδιά, η μαλακή υφή, η σπασμένη κοιλιά και η υπερβολική ποσότητα βλέννας είναι σημάδια ότι το ψάρι δεν βρίσκεται πλέον σε καλή κατάσταση και πρέπει να αποφεύγεται.

Στην Πορτογαλία, όπου η σαρδέλα αποτελεί σύμβολο της γαστρονομίας, κυρίως κατά τη διάρκεια των «Santos Populares», και στη Βραζιλία, όπου επίσης αποτελεί μέρος της διατροφής εκατομμυρίων ανθρώπων, η γνώση αυτών των ενδείξεων συμβάλλει στη διασφάλιση πιο ασφαλών, γευστικών και ποιοτικών γευμάτων.