Μοιάζει με βρωμιά, αλλά τι είναι στην πραγματικότητα η λευκωπή μεμβράνη στα δαμάσκηνα;

Αυτό που βλέπουμε σε πολλά δαμάσκηνα είναι γνωστό ως «προυίνα», μια φυσική μεμβράνη από κερί που παράγει το ίδιο το φρούτο στην επιφάνειά του. Δεν πρόκειται ούτε για ξένο πρόσθετο ούτε για αυτόματο δείκτη κακής ποιότητας. Αποτελεί μέρος της φλούδας του.

Αυτό το εξαιρετικά λεπτό, ματ και ελαφρώς πούδρινο στρώμα λειτουργεί ως φυσικό φράγμα έναντι διαφόρων παραγόντων:

• την απώλεια νερού,
• την εξωτερική υγρασία·
• την τριβή κατά τη μεταχείριση·
• το φως·
• την επαφή με άλλες επιφάνειες.

Κατά κάποιον τρόπο, λειτουργεί ως ένα μικρό φυσικό προστατευτικό φράγμα μεταξύ του φρούτου και του περιβάλλοντος.

Αυτό το στρώμα εμφανίζεται και σε άλλα φρούτα, όπως τα σταφύλια ή τα μύρτιλα, και εξηγεί γιατί ορισμένα κομμάτια έχουν βελούδινη, σχεδόν πούδρινη όψη. Στα σκούρα δαμάσκηνα αυτό γίνεται πιο εμφανές, επειδή η αντίθεση με τη φλούδα είναι μεγαλύτερη.

Αρκεί να περάσουμε ένα δάχτυλο για να αφήσουμε ένα πιο λαμπερό σημάδι, σαν να είχαμε καθαρίσει ένα θολωμένο τζάμι. Στην πραγματικότητα, αυτό που έχουμε κάνει είναι να μετατοπίσουμε ή να αλλοιώσουμε αυτό το επιφανειακό στρώμα. Γι’ αυτό ορισμένα δαμάσκηνα φαίνονται πιο ματ και άλλα πιο γυαλιστερά: δεν είναι πάντα θέμα φρεσκάδας, αλλά και ποικιλίας, χειρισμού, τριβών και προηγούμενου πλυσίματος.

Εδώ πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Το γεγονός ότι η χνούδι είναι φυσική δεν σημαίνει ότι πρέπει να τρώμε το φρούτο όπως ακριβώς το αγοράζουμε από το κατάστημα. Η φλούδα ενός δαμάσκηνου έχει περάσει από το χωράφι, τα κιβώτια, τους θαλάμους ωρίμανσης, τη μεταφορά, τα χέρια και διάφορες επιφάνειες. Μπορεί να έχει συσσωρεύσει σκόνη, υπολείμματα χώματος ή μικροοργανισμούς που προέρχονται από αυτή τη διαδικασία χειρισμού. Γι’ αυτό η συνετή σύσταση παραμένει απλή: πλύνετε τα κάτω από τρεχούμενο νερό ακριβώς πριν τα φάτε, τρίβοντάς τα απαλά με τα δάχτυλά σας, και στεγνώστε τα με χαρτί κουζίνας ή ένα καθαρό πανί. Δεν χρειάζεται σαπούνι.

Ούτε συνιστάται να πλένετε τα δαμάσκηνα μόλις φτάσετε στο σπίτι, αν δεν πρόκειται να τα φάτε αμέσως: η προσθήκη υγρασίας πριν τα αποθηκεύσετε μπορεί να επιταχύνει την αλλοίωσή τους. Καλύτερα να τα διατηρείτε χωρίς να τα πλένετε και να τα ξεπλένετε με νερό τη στιγμή που θα τα καταναλώσετε.

Το μεγάλο ερώτημα, ωστόσο, είναι άλλο: πώς να ξεχωρίσουμε αυτή τη φυσική μεμβράνη από κάτι που δεν πρέπει να φάμε;

Η υγρή επιφάνεια έχει λεπτή, ομοιόμορφη, ξηρή και ματ όψη. Αφαιρείται εύκολα με τρίψιμο και δεν έχει οσμή. Η μούχλα, αντίθετα, εμφανίζεται συνήθως ως μια τριχωτή ή βαμβακερή περιοχή, πιο ακανόνιστη, συχνά γύρω από μια ρωγμή, ένα χτύπημα ή ένα μαλακό σημείο.

Αν το κομμάτι είναι υγρό, μαλακό ή κολλώδες, αν παρουσιάζει σημάδια ζύμωσης ή εκπέμπει μια παράξενη μυρωδιά, το πιο συνετό είναι να το απορρίψουμε.

Επίσης, δεν πρέπει να συγχέουμε την απουσία σκόνης με κατώτερη ποιότητα φρούτου. Ορισμένα δαμάσκηνα φαίνονται πιο γυαλιστερά επειδή έχουν υποστεί περισσότερη επεξεργασία, έχουν τριβεί κατά τη μεταφορά ή έχουν περάσει από διαδικασίες πλύσης ή βουρτσίσματος. Άλλα διατηρούν καλύτερα αυτό το φιλμ επειδή έχουν υποστεί λιγότερη επαφή.

Η σκόνη μπορεί να αποτελεί ένδειξη επιφανειακής επεξεργασίας, αλλά δεν αποτελεί εγγύηση φρεσκάδας ούτε ασφάλειας τροφίμων.

Το πιο λογικό είναι να εξετάζουμε το σύνολο: σφιχτή φλούδα, χωρίς βαθιά χτυπήματα, χωρίς ύποπτες μαλακές περιοχές, χωρίς παράξενη υγρασία και με καθαρό άρωμα.

Και ίσως ακριβώς εκεί βρίσκεται η ομορφιά αυτής της μικρής λεπτομέρειας. Αυτή η σκόνη που τόσες φορές θεωρούμε ως κάτι βρώμικο είναι, στην πραγματικότητα, ένας από τους πιο διακριτικούς τρόπους που έχει το φρούτο για να προστατευθεί. Το δαμάσκηνο δεν χρειάζεται να είναι λαμπερό σαν μήλο βιτρίνας για να είναι εντάξει. Μερικές φορές, αυτή η ελαφρώς πούδρινη όψη δείχνει ακριβώς το αντίθετο: ότι διατηρεί ακόμα μέρος της φυσικής του επικάλυψης.

Έτσι, την επόμενη φορά που ένα δαμάσκηνο θα αφήσει ένα λευκό ίχνος στα δάχτυλά σας, δεν χρειάζεται να το κοιτάξετε με καχυποψία. Αρκεί να καταλάβετε τι είναι, να το πλύνετε όπως πρέπει και να το απολαύσετε.