Σπαγγέτι με λεμόνι: μια γρήγορη συνταγή που δεν έχει τη γεύση του "να βγαίνεις από τη μέση".

Ορισμένα πιάτα έχουν γίνει της μόδας με τον ίδιο τρόπο που γίνονται μόδα τα μιμίδια: εμφανίζονται ξαφνικά παντού, επαναλαμβάνονται, παραμορφώνονται και, όταν θέλετε να το συνειδητοποιήσετε, δεν σημαίνουν πλέον αυτό ακριβώς που σήμαιναν. Τα Pasta al limone βρίσκονται σε αυτό το καρουζέλ εδώ και χρόνια. Σε πολλές συνταγές στο διαδίκτυο, παρουσιάζεται συνήθως ως σπαγγέτι που κολυμπάει σε μια μεταξένια λευκή σάλτσα, φτιαγμένη με κρέμα γάλακτος και τυρί και με ένα ελαφρύ ξύσμα στην κορυφή για να φαίνεται σαν να έχει περάσει το λεμόνι από μέσα. Όμωςη πραγματική ιταλική συνταγή, αυτή που φτιάχνεται στα σπίτια και τις τρατορίες του Νότου, όπου κανείς δεν μιλάει για "πινελιές εσπεριδοειδών", κάθε άλλο παρά καρτποσταλική είναι. Είναι απλή αλλά όχι εύκολη. Μόλις 4 υλικά, αρκετά για να μας κάνουν πιο απαιτητικούς: λεμόνι, λίπος, άμυλο και λίγη επιδεξιότητα.

Το λεμόνι, σε αυτή την ιστορία, δεν είναι γαρνιτούρα. Είναι το κέντρο. Δεν χρησιμοποιείται ως σταγονόμετρο, στο τέλος, "έτσι απλά", όπως μερικές φορές ρίχνεται πάνω από ένα ψάρι ή ένα πιάτο με ρύζι που έχει γίνει άνοστο. Εδώ δουλεύουμε με τη διπλή του πλευρά: το άρωμα της φλούδας και τον ηλεκτρισμό του χυμού. Και αυτή η ζωηρή οξύτητα, αυτή η έντονη φρεσκάδα τιθασεύεται ελαφρά με κάτι τόσο απλό όσο και αποτελεσματικό: βούτυρο (ή λάδι, ανάλογα με την οικογένεια) και μαγειρικό νερό. Έχει άμυλο, και το άμυλο, όταν αναμιγνύεται καλά με το λίπος και το οξύ, λειτουργεί ως γέφυρα: γαλακτωματοποιεί, δεσμεύει και αφήνει τη σάλτσα μεταξένια, χωρίς να χρειάζεται κρέμα γάλακτος- προσθέτει επίσης σώμα χωρίς να είναι ιδιαίτερα βαρύ και διατηρεί τα ζυμαρικά λαμπερά και χαλαρά.

Πρόκειται για μια απλή συνταγή ζυμαρικών με άμεση ανταμοιβή: ένα πιάτο που μυρίζει καθαρό μαγείρεμα, που έχει γεύση καλοκαιριού, παρόλο που είναι Φεβρουάριος, και που τρώγεται με μια σπάνια χαρά, που είναι δύσκολο να εξηγηθεί με επίθετα. Σπαγγέτι με λεμόνι: το ελάχιστο, καλοφτιαγμένο. Και τότε ναι, buon appetito!