Ο απλός τρόπος για να καθαρίσετε το τζίντζερ χωρίς να σπαταλήσετε τίποτα και να παρατείνετε τη διάρκεια ζωής του.

Όχι απαραίτητα. Στο νεαρό τζίντζερ, με λεπτή, καθαρή φλούδα, αρκεί να το πλύνετε καλά και αυτό είναι όλο, ειδικά αν πρόκειται να το τρίψετε, να το χρησιμοποιήσετε σε ζωμούς ή αφεψήματα. Κάτι άλλο είναι ένα πιο ώριμο τζίντζερ, με δερματώδη επιδερμίδα ή με εγκλωβισμένο χώμα: εκεί αξίζει να το αφαιρέσετε για λόγους υφής και υγιεινής.

Μια γρήγορη συμβουλή: αν η φλούδα δίνει εύκολα όταν την ξύνετε απαλά, μάλλον δεν αξίζει τον χρόνο που ξοδεύετε για να την ξεφλουδίσετε.

Για το άνισο τζίντζερ, το κουτάλι λειτουργεί καλύτερα από τον αποφλοιωτή για έναν απλό λόγο: δεν "κόβει", αλλά ξεφλουδίζει

:

• Πλύνετε το τζίντζερ και στεγνώστε το.
• Κρατήστε το σταθερά με το ένα χέρι.
• Με την άκρη ενός κουταλιού του γλυκού, ξύστε τη φλούδα με μικρές κινήσεις.
• Στους κόμπους, γυρίστε το κομμάτι και επαναλάβετε: το κουτάλι πηγαίνει εκεί που συνήθως κάνει πατινάζ ο αποφλοιωτής.

Επιπλέον, αυτή η χειρονομία σας επιτρέπει να αφαιρέσετε ακριβώς όσο χρειάζεται, χωρίς να πάρετε τη μισή ρίζα μπροστά σας, και με μικρότερο κίνδυνο να γλιστρήσετε.

Το ερώτημα του τρόπου κοπής του τζίντζερ είναι σημαντικό, διότι δεν είναι το ίδιο να το χρησιμοποιήσετε για ένα γουόκ όπως για ένα κέικ ή ένα έγχυμα.

Αφού καθαριστεί, το κόψιμο αλλάζει πολύ το αποτέλεσμα:

• Λεπτές φέτες: για τηγανητά, κάρυ, ζωμούς και ζωμούς- αρωματίζει χωρίς να επιβάλλεται.
• Στικς: αν θέλετε να παρατηρήσετε το δάγκωμα, για παράδειγμα σε ένα γουόκ.
• Τριμμένο: για μαρινάδες, σάλτσες, τηγανητά ή γλυκά.

Και μια πολύ πρακτική λεπτομέρεια: αν το έχετε κατεψυγμένο, μπορείτε να το τρίψετε όπως είναι, χωρίς να περιμένετε να ξεπαγώσει. Είναι πιο εύκολο να το χειριστείτε και δεν "συνθλίβεται" πάνω στη σανίδα.

Στο ψυγείο (αν το χρησιμοποιείτε συχνά).

Αποθηκεύστε τα μη αποφλοιωμένα, καλά αποξηραμένα, τυλιγμένα σε χαρτί κουζίνας σε σακούλα με φερμουάρ ή σε δοχείο. Η υγρασία είναι ο βασιλιάς εδώ: αν "ιδρώσει", αναπτύσσεται μούχλα- αν στεγνώσει, γίνεται κλωστός. Αλλάξτε το χαρτί αν υγραίνεται και βεβαιωθείτε ότι εφαρμόζει σφιχτά, χωρίς θύλακες αέρα. Αν χρησιμοποιείτε σακούλα, αφήστε μια ελάχιστη έξοδο αέρα (ή μια διάτρητη) για να αποφύγετε τη συμπύκνωση. Και μην το ξεφλουδίζετε μέχρι το τέλος: όταν είναι ξεφλουδισμένο, στεγνώνει γρηγορότερα και μαζεύει οσμές- για αφεψήματα ή ζωμούς, πλυμένο και με τη φλούδα, κρατάει καλύτερα.

Στην κατάψυξη (αν έχετε την τάση να το ξεχνάτε)

Είναι το πιο βολικό και το λιγότερο σπάταλο. Καταψύξτε το ολόκληρο ή σε κομμάτια, ακόμα καλύτερα σε μερίδες για χρήση (φέτες για ζωμούς, κύβους για βραστά και ένα κομμάτι για τρίψιμο). Συμβουλή: καταψύξτε το πρώτα απλωμένο σε ένα δίσκο και μετά μεταφέρετε το σε μια σακούλα, ώστε να μην γίνει μπλοκ. Δεν χρειάζεται απόψυξη: τεμαχίζεται πολύ καλά και βγάζει λιγότερο χυμό- αν πρόκειται να το κόψετε, αφήστε το για 2-3 λεπτά και κόψτε το όσο είναι ακόμα σφιχτό.

Σε βάζο (προαιρετικά)

κρατήστε τις ξεφλουδισμένες φέτες καλυμμένες με ξηρό σέρι (ή άλλο ήπιο αλκοόλ). Είναι έτοιμο και το υγρό, ήδη αρωματισμένο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σβήσετε, να ζωντανέψετε ένα τηγάνι ή να αρωματίσετε ένα ζωμό. Χρησιμοποιήστε ένα πεντακάθαρο βάζο και κρατήστε το τζίντζερ εντελώς βυθισμένο, ώστε να μην οξειδωθεί. Οι φέτες που δεν είναι πολύ λεπτές είναι καλύτερες, διατηρούνται περισσότερο. Αν το θέλετε χωρίς αλκοόλ, μπορείτε να το φτιάξετε με ελαφρύ σιρόπι ή ήπιο ξύδι, αλλά είναι πιο κοντά σε τουρσί.